Yol Kenarı

Koridorum, bitmek bilmeyen bir demir yolu. Tek tek saydım, duvardan baka baka çizgileri, Dal gibi ağaçları, ırgatları, evleri, köyleri… Kapım, sonsuzca kilit, sonrası devlet kara yolu. Hep yalnız kaldığım felaket mola yerleri… Kokuşmuş umumi tuvaletleri, kolonya ekşili. Odam, sesin gibi hür, saçın gibi dağınık. Sür realizmi ustam zihnimin üzerinden! Yorgunum, adım adım dolaşamıyorum evi.