Yolda Öğrenmek

Yanan, yıkılan, çözülen, kaybolan bir dünyada; acısıyla, kederiyle, sevinciyle, umuduyla, aşkıyla kimsesiz bir insanlık anıtına, yıkılmasın diye omuz veriyor İmdat Gönülal.   Yüreğinin mürekkebine batırılmış dizeleri; insanın, insan olmaktan gelen özünü anımsatıyor bize bir kez daha.   Ruhumuzdaki kiri-pası silip atıyor...   “Kitaplarım kaldı Son ekmek parasıyla alınmış, Kasetlerim kaldı İçinde am...