Paulo Coelho

Hepimiz şu ya da bu biçimde deliyiz.

…tanıdığı bir sürü insan başkalarının başına gelen korkunç olaylardan sanki gerçekten üzgünmüş ve yardım etmek istiyorlarmış gibi söz ederlerdi, ama işin gerçeği başkalarının acılarından zevk aldıklarıydı; çünkü böylece kendilerinin mutlu ve şanslı olduklarına inanabiliyorlardı. O tür insanlardan nefret ederdi.

Her insan kendi bilir çektiği acının boyutlarını ya da yaşamında anlamın hepten yok olduğunu.

Herkesin ne olursa olsun hayatta kalmak için savaşım verdiği bir dünyada,ölmeye karar verenleri anlamak kolay mı?