Saye

Ben hayta çocuğun elindeki uçurtma Rüzgâr zaten parçaladı. Bir de sen yorma. Bütünleşip toprakla yağmur ardı kokman, Baharı müjdeleyen çiçek olup açman. Sanki günlerce süren çok derin bir uyku. Ve içimi kemirip duran bu kuruntu. Söylenecek sözler biter. Nim kalır şiir. Sürgülü kapı, zehir em. Bu nasıl revir? Beynimi delen kulağımdaki uğultu. Garip ritüeller ve anlamsız bir yortu. Dilimde kimsenin ...