Sadak

“Eksiktim… Ve her saniye eksik yaşayıp eksik ölüyordum. Yolcusuz gemiler gelip geçiyordu limanlarımdan. Anbean rıhtımsız kıyılara demir atıyordum. Yakamozlar artık parlamıyordu gönlümün dalgalarında. Işığı sönmüş deniz fenerleri dönüp duruyordu açıklarımda.” Zamansız kayıplardan, dilsiz acılardan en çok da yalnızlığından kaçardı insan. Ve anlardı ki gitmekler bitmeyecekti. Yarım kalan öyküsünü ta...