Atların Günü

öyle bir vakit işte, ekmeğin tazesine çarşıların gururuna yenildim, yeni geçmiş gibi kalemden, defterlerden şarkılara kiraya veriliyordu taşra ve ben hiç kuşku yok ki o günlerden kalma bir yanılgıyım herkese. üzerimde yılların tozu toprağı, gövdem büyürken odalar küçülüyordu. nöbeti devrediyorum çözün iplerimi, ömrüm başka sefere