Dema Kulîlkan

Heya demekê, me, bi çîrokên dêwan, ên teyr û sîmiran, ên bêbextiyên felekê û eşqên bi karesat dizanî! Em, bi keviran re, bi daran re, di şevên ker û lal de, bi dengên sruştî re, bi tava hîvê re diaxivîn… Em, hew ew qas azad û bi derfet bûn, bi tenê karibin, bi dilê xwe re biaxivin! Wextek hat, me çîrokên ‘çar hêlan’ bihîstin! Çîrokên jahrê, ên gulleyan, ên bênasnamebûnê, ên bêdengiyê… Ne mîstîk, ...