Yük

Odadan çıkmayı istedi onların yanında ağlamamalıydı ama kıpırdayamadı. Ağlamaktan utandı, utangaçlığı daha da ağlattı. Samira ona bakınca, geldiği günden bu yana içinde sıkıştırdığı gözyaşlarını serbest bıraktı. O da Hesna gibi ağlamaya başladı. O, gurbetteki yalnızlığına, Hesna’nın kederine sebep oluşuna, kocasının ondan yavaş yavaş uzaklaşmasına, biten heyecanına, yiten düşlerine, azalan umuduna...