Müzeyyen

Original language is turecki.

Lecz czasem tracę nadzieję, kochany. Słyszę dziecięcy płacz, czuję się zraniony. Szybuję po hucznych snachach, jak przez wiatr rozpryskują się w moim oku. Pytam samego siebie: "Czy człowiek czuje tęsknotę, gdy żyje w tym samym mieście?" Czuję się uwięziony w spojrzeniach tych niebieskich oczu, ukrytych za rzęsami. Nie myl się, kochany, nie ma żadnej skargi. Nikiedy nie czuję żalu. To jest dobrowol...