Doxa

Gjuha origjinale është turqisht.

Odanın ortasında başıboş bir adam oturuyor. Kafasını hafifçe kaldırıyor, gözlerime bakıyor ve “Duygularımı kaybettim, gördün mü?” diye soruyor. Şaşkın bir ifade ile bakıyorum ona. Ağzım açık, salak bir ifadeyle üstelik. Adam gülüyor, “Anladım.” diyor, “Görmemişsin. Görsen zaten şu an karşımda böyle dikiliyor olmazdın.”   “Duygular,” diyorum, adam hâlâ gülümsüyor. “Duygular,” diyorum… “Kaybolmaz ki...