Elif

Gjuha origjinale është turqisht.

"yağmur bereketsiz yağar saçlarına terkedilmiş şehirlerin sonrası ırmak çaresiz yalnızlık nöbetleri ve karanfil (karanfil uslanmaz bir özlemdir çoğu kelebeğin ufkunda) ve Elif kuyularda dillenendir ırmakların, karanfilin ve yağmurun türküsünü gözlerinde aceleci sevmeler kederi her türküde umudun kızıla teslimiyeti yolların bitmeyen ne zaman gelecek kaygısı taş kesilen ağrıların zamansızlığı kerpiç...