Feda

Gjuha origjinale është turqisht.

“İstanbul, yedi tepeli güzel şehir, Gidiyorum ben. Masmavi denizini, yosun tutmuş kıyılarını, Şu yeni doğan güneşi ve gökyüzünü, Biraz da kırgınlıklarımı sana bırakıyorum. Ben bir umuda gidiyorum. Henüz iklimine bahar gelmemiş, Tazecik tomurcuklara gebe yalnızca. Unutulmuş anılarda bir nefeslik hayat bulmaya çalışan, Heybetli, karlı dağlar arasında, Geniş düzlükler üzerinde, Buz gibi karın altında...