Hemdem

Gjuha origjinale është turqisht.

Ayrılığın havası çarpar yüreğine ve hüznün hükmünü giyer yüreğin. Vaktin esaretindeki nasibin, küskünlüğüne akar yalnızlık. Damarına basmadan yalnızlığın, usulca geçerken yanından, sevdanın fısıltılarını işitir tefrikanın ayakçıları. Gönüldeki sükutun sessiz çığlıklarını, yalnızca ölüm işitir. Sensizliğin karanlığına vurulduktan sonra nasibin aydınlığını hiç istemedim. Zamanın ürküten ayak sesleri...