Kıyı

Gjuha origjinale është turqisht.

“Demek ki hayat bize ne sunduğundan çok, bizim ne görmek istediğimizle anlam kazanıyormuş. Mevsimler geçiyor, yapraklar dökülüyor, insanlar gelip gidiyordu… Rüzgârda savrulan sarı yapraklarda kışı değil, gelecek baharı görebilen; kapkara bir beton duvarın ardında dahi yelkenlileri, yıldızları hayal edebilen kalp; aslında en mutlu olan kalpti…