Serra

Gjuha origjinale është turqisht.

İnsan bir kere ölür derlerdi ya… Yalandı… Birden çok ölüyordu insan. Yıllarca hayalini kurduğu bembeyaz gelinliğine, hiç sevmediği bir adamın kapkara elleri dokunduğunda ölüyordu…  Gerdek gecesinin sabahında, kapıda bekleyen üçgen suratlı kadına, kırmızı lekeli kumaş parçasını uzatırken ölüyordu…  Kocasının, kendisine aşık olan adamı evine getirip, çekip gittiğinde ölüyordu…  Açlıktan gözüne uyku ...