Sinova

Gjuha origjinale është turqisht.

Ağaç dallarının bulutları iğnelediği, yaprakların güneşi perdelediği, havası daima soğuk ve nemli Sinova Ormanı; takvimsiz zamanlardan beri derinlerinde gizlediği o büyük sırrıyla uyandı yeni güne… Rüzgar bile bu ormanda bir başka eser, kulaklara anlamsızca uğuldamak yerine sürekli aynı şeyi fısıldardı: Sinova kisse limeren… Kendilerini bu büyüleyici sesin cazibesine kaptıranlar; toprağı simsiyah,...