Son

Gjuha origjinale është turqisht.

“Ayçiçeği mi?” diye sordu.   “Evet Cenk, ayçiçeği. Ayçiçekleri her sabah gün doğarken yüzlerini güneşin doğduğu yere çevirirler ve gün boyunca, güneş gökyüzünde hareket ettiği sürece, onlar da yüzleri güneşe dönük olarak onu takip ederler. Hem de çekirdek yüklü başlarının boyunlarına yaptığı ağırlığa ve acıya aldırmadan. Ta ki akşam güneş batıp gidene kadar… Akşam olup her yer karanlığa teslim ols...