Üç İmge

Gjuha origjinale është turqisht.

İnsan, kendine en uzak olduğu yerde kendini bulur. Bu dizelerde, kayboluş ile varoluş arasındaki o ince çizgide yürüyen bir ses var. Zamanın unuttuğu anlar, kalbin sakladığı kırıklar ve suskunlukta büyüyen çığlıklar… Hepsi burada, üç ayrı imgenin gölgesinde birleşiyor. Şimdi simsiyah bir kar yağar üstüne Bilemezsin Ben mi yoksa her sabah Güneş öpüyor yüzünü Gün kirpiklerinde uyanır da Hiç bilmezs...