Üftade

Gjuha origjinale është turqisht.

Her duruşun bir yansıması mevcuttur. Bu yansıma, kimilerine kişilik olur. Kişi, sevdiğinin haline özenir. Hal ise sirayet eder. Gölgesini kaybedip nisyanla kucaklaşanlar, yaşayan ölülerdir. İster gölgesini kaybetsin, ister gölgesinin kaynağına yönelsin; farkında olsun ya da olmasın, kişi her daim kendini arar. Mademki kendini kolay bulamaz, Öyleyse kendinde bir sır vardır. Manada bir sır olduğunda...