11. Vagon

Her sabah günün ilk treninin geçişiyle açar gözlerini Feri. Evi mezarlığa bakar. Söylenmeyi çok sever. İçten içe. Küçükken annesi tarafından terk edilmiştir. O gün bugündür anne arayışındadır. O gün bugündür tekerlekli sandalyeye mahkumdur. O gün bugündür ‘Ölü Canlar’ der bacaklarına.   11. Vagon, belleğin acımasız saldırısının üstesinden gelmeye çalışmanın bıraktığı yaraları anlatıyor. Yalnızlığı...