A! Etika

sanki yanılmıştım, yanlış sözler büyütüp bir çoban Paris; hep seçemez gibiydim aşktım sanırken - ki uğultuydum belki - kim sarilere bürünmüş kaygan kadın ikliminde çıkmazdım Kureyş’ten san! kilit incinirdi su açılır, yürütürüm sandım yolsuzları karaları, mülksüzleri; gösteren kimin gözleriydi gören hangimiz; ben mi, ben mi? unutulur gibiler eksiltir sözleri; sanki bilinirdi: zan kirletecek mufassa...