Acılar Çemberi

Bazı geceler pazvant -bekçi- Rüstem amcalara geçiyorduk, hemen karşı karşıyaydı evlerimiz. Onun bir karısı vardı Zeynep hanım, oğlu da Ahmet, sessiz soluksuz bişey. Biz onları çok seviyorduk, onlar da bizi. Babamla Rüstem amca bol bol tütün içiyorlardı, bu aile toplantılarının eğlencesi ben oluyordum galiba, bana şiir okutuyor, bol bol alkışlıyorlardı.