Acemi Berduş

Kapıyı açtım. Sessizliğe tekerledim. Yağmur dinmiş, hava yumuşamıştı. Her şey temizdi. Karanlıkta bir anda patlayan çakmağın aleviyle sigaramı yaktım. Burnumdan çıkan dumanın deliksiz yükselişini izledim bir süre. Dünyanın belki de bir daha gelmeyeceğim bir noktasındaydım. Geçip gidiyordum. Her defasında yeniden doğuyor, ertesi gün ise o şehir için ölmüş oluyordum. Her şey daima yeniydi. Yaşam gün...