Ankara Garı

… düş zamanıydı Ankara – Zonguldak treninde keder bulaştı sesime Türkçe götürdüm şiir getirdim bir zaman …   Seksenlerin ikici yarısıydı, ülke baştanbaşa acı yüklüydü; bense terk edilmiştim, yalnızdım, mutsuzdum, kederden geberiyor(d)um. Yolculuğum Ankara Garı’ndan başlıyor, Türkçe götürüp şiir getiriyordum Ilgaz Dağları’ndan. Kederi şiire dönüştürüyordum.   ‘kan zamanı’ geldi sonra, acı da keder ...