Astan

En sonunda kitabı baştan sona okumaya karar verir:   “Ne kadar yazarsam yazayım anlatmak istediğim ürkek bir ceylan gibi sonraki cümleye kaçıyor. Güneş batmasın diye durmadan doğuya kanat çırpan bir kuş gibiyim. Anlatmak istediklerim bana sıkı halatlarla bağlı atlar gibi, benden kaçarken kendilerini bana kovalatıyorlar. O sebeple arkadaş, beni ne kadar okursan oku, ben hep bir sonraki cümlede seni...