Ayın Eğrisinde

Bugün lal bir gül goncası gördümhayret hangi arada yetiştin de çıktın insan içine,ne vakit? Demirden parmaklık vardı önünde,kırmaya niyetli gövdesini dayamış kanatıyordu hürriyet pahasına.Yaprağındaki gayretkeş karıncanınkendinden büyük umudundan güç alıyordu besbelli. Evet umut çiseliyordu bugün,karbeyaz düşlerimi ertelemeye değecek kadar güzel! Fakat umut geleceğe ait değildi,bugüneydi. “Bugün ö...