Benzede

Evren, daha ilk kitabıyla özgünleşmeye doğru giden ironik bir dil oluşturmuş şiirlerinde. Bu ironi, gündelik sokak dilini, kalıp sözleri dönüştürerek oluşturulan bir yergi (hiciv) havasına bürünmüş. "Kokuşmuş Kokoşluk" şiirinde olduğu gibi ses çağrışımlarıyla "Abayı yakma / Abasını yak / Babasını sat / anasını al / Bacısını Belleme / Közünü yelle acılarının / Ama çıplak elle" gibi dizelerle erkek ...