Bunaltı

“Gözlerinin baktığı yerde görmek istediği son kişi vardı. Bildiği bütün duaları etti. Arapça. Dualar bitince Türkçe yalvardı. İçinden. Kime yalvardığını bilmiyordu. Önemi yoktu. Asya o an bir karıncadan bile yardım isteyebilirdi. İnsan olmayan herkesten, her şeyden. Önce ayak parmakları, sonra da bütün vücudu buz kesti. Kalbinin atış hızını ölçebilecek bir teknoloji yoktu henüz. Şanssızdı Asya. Bu...