Çirkin

Karlar üzerinde sırtüstü yatıyordu. Gözleri kapalı ve saçları dağınıktı. Tenine buz yeşili çökerken dudaklarından kar pembesi bir buğu yükseliyordu. Soluk bir hayat kadardı renkleri. Renkleri hayattan soluyordu. Hızlıca kararan bir metaldi gökyüzü. Karardıkça ağırlaştı ve düştü tüm renklerin üstüne, siyah, kara, katran… Karlar üstünde sırtüstü yatıyordu. Kapalı gözlerinde buz, dağınık saçlarında ...