Çirkin

Hüzünden beslenerek yaşayan bu adam, bir yandan da derinliği olmayan hüzünlerin kemiren, parçalayan etkisinden kendini korumak için çeyrek asırdır hatıra yaşamaktan imtina etmişti. Sadece bir hüznün hakkı verilirse ömür boyu yeter düşüncesi, daha fazla hatıranın ucube hazlarına düşmekten alıkoyuyordu onu. Diğer türlü, yaşamasını imkânsız kılan ağlama nöbetlerinde kaybolması kaçınılmazdı. Ona göre ...