Devletkeri

Varlığa şan veren kudret yedi renge bürünürken aşka, paraya mı göz kırpmadılar!   İhanete mi uğramadılar! Aşk, kiminin hiç tanışamayacağı kiminin vazgeçilmeziydi.   Paraya kim kanmazdı? Sonra, sonra ortak arkadaşları kaderle tanıştılar. Kerpiç evin önündeki kuyudan gelen ses gibi suskunluğu bölerlerdi: Çıkır da çıkır.  Tıkır da tıkır… Sıradan hayatların sadakatiydi yaşananlar. Ayrıntılarda farklı,...