Dipköşe

ne vakit otursak kıyısına bütün denizler bize gelir evleri dolaşır arada bir ölüm salıncaklar kurar dirimlere çocuklar işte muştusu o günlerin o ceylan yakışırdı düşlerimize bulvarlarda yapayalnız bir güz gezdirir şimdi kıyıya vuran çocuklar gibi o ceylan hepimizin ceylanı o güz hepimizin güzü eski ırmaklar aşkına n’olur yaşlanma sevgilim