Dokuzdolambaç

Çamların naneli nefeslerini, tepenin Tepegöz duruşunu, insanların cavlaklığını, güvercinlerin telek telekliğini, şehrin asıltı sisini, çayhanelerin mahmur buğusunu bırakıp eşiğe yöneldim. Arkamda kocaman bir neşe yumağı bırakıyordum. Her zaman içinde olmak istediğim yumağı. Büyük kesme taşları, mermer çeşmeleri, kötü boyalı demir çitleri, bambudan örme sandalyeleri, temperli cam kestirilmiş masala...