Engelsiz

Ölüm ve korkusundan 2+1 mağaralarımıza kaçarak yaşamak kendimizi yeniden üretmek açısından sürdürülebilir bir şey değil. Peker, bu bilinçle yüzüstü toprağa uzanıp kucaklıyor kaçınılmaz olanı. Gidenlere, gidecek olanlara dokunarak yaşantılıyor ölümü tekrar tekrar. Ve böylelikle korku ve içine aldığı her şey, biçim değiştiriyor. Hayat yeniliyor kendini. Daha ilk gençlik yıllarının coşkusu ve şiddeti...