Ezik Ölü

Arafta kalan Rosel, bir ölü müydü, yoksa bir yaşayan mıydı? Bu sorunun cevabını ne kendi ne de bir başkası biliyordu… Yıllarca çektiği babasızlığın yokluğunu, şu cümlelerle hayal edebiliyordu: “Bir babanın sarılışı, kışın yere düşen ilk kar tanesi, bahar geldiğinde o karların arasından ilk patlak veren tohumun azmiydi. Bir babanın güvenli kolları, güneşin ruhu gevşeten sıcaklığı, sonbaharın göz ...