Füüü

kalın atarlı zaman yozgun lahitten bıkar vursam enine boyuna düşünceme bozulsa gövdem, ayaklarım, yüzüm senin olsun pansumanın, büyücü sesin mabed bildiklerim debelendikçe tövbesiz yapılan zikrinde kayıplarım büyür unutulmak istiyor uzuvlarım aslına tütsüler yakarken en başta neyse o en başta neysem o doluyor hazneme şimdi oklava gerek bana, biraz ateşle çamur şeklini veriyorum avuçlarımla içtiğin...