Gönül Veren

“Yine gece ve yine sen varsın aklımda... Bir de hüzün... Aynı o şiirdeki gibi... Seni düşünmediğim zaman mı var ki? İşte bu vakitlerde bambaşka bir âleme geçiyorum. Hep böyle mi yaşıyorum ki? Sen olduğunda dünya sürgünüm eziyet halinden çıkıyor, sanki bin bir türlü çiçeğin olduğu bir bahçeye dönüyor her yanım birden... Yalnız çiçeklerin rengi değil rayihaları da dolduruyor dört bir tarafı. Anlıyor...