Gülcemal

Ömür evrelerini Çiçekçeye çevirirsek dünyaya gelişin adıdır zambak. Sade ve temizdir doğan bebek, misler gibi de kokar. Gençlik güldür. Goncadan başlayarak yavaşça açar; dikeni ise dikkatsiz yaklaşan herkese bir tehlikedir. Ömrümüzün ondan sonrası bir papatya gibi sessiz ve dingin. Yaşlılık ise bir Kasımpatı gibi geç çiçek açar ve ömrü sonu simgeleyen ilk soğuklara kadardır. Aslında fazla çiçeğe g...