Harap

ben bir zamana açılsaydım yenilmezdim taşın oğullarına yakarıp güneşin boğulduğu kıyılarda dili dağlanmış kederimle anlatsaydım çocukluğunun atlarını ölülerin doğurduğu kahrı elbet dağılmazdım bu sularda bir dağın sözüyle akşamı getirdim size ölmüş varın, beni süsleyin güzelleyin bir aşka götürün ölmüş!