Hüma

“Oysa ne kadar da yakışırdı gül dudaklarına gülmek, ne zamandır ağız dolusu güldüğü de yoktu zaten. Baharın ortasında çiçeğe durmuşken ayaza yakalanan bir çiçek bahçesi gibiydi kaderi. Bir anda soldu tomurcukları. Yok oldu umutları. Gözleri açık gidecekti belli ki, bir yanlış seçim koca bir hayatın katili olmuştu. Az sonra son bulacak olan hayatından değiştirebileceği tek bir an olsaydı keşke, hiç...