Kırkikindi

Şiir benim için çiçekteki öz, balın müptelası olan her gönüle bir çanak, bir dile geliş. Vazgeçemediğim, dert yüklü kıtalar dolaşan kervanım. Zamanın dalgalarında kıyısına demirlediğim limanım. Kendi kendime konuşma sebebim. Dostluğundan emin olduğum yol arkadaşım. Bırakmaya kıyamadığım en nadide çiçeğim. Beni her dem kendisine çağıran “Vefalı Dostum”un (c.c.) içime üflediği nefesi. O nefes ile ku...