Kırmızı Çekiç

Zaman geçiyor Albatros! Traversler üzerine ektiğimiz nergisler yeşeriyor. Her biri ellerinden toprağa düşmüş, kokusu sen olan nergisler... Boynu dimdik güneşe bakan, yılmamak adına dik durmaktan kaçınmayan o nergisler açtıkça, sen açılıyorsun. Yol bitmiyor, hiç yaşlanmıyoruz. Bazen trenin camından başını çıkartıyorsun, gözlerin rüzgârdan kısılıyor. Yalımlar fışkırıyor, saçların savruluyor ve biliy...