Kaplan

"Gölge çocukları ağlamıyordu. Gözlerinden akan yaşlara, kısılan, boğulan, titreyen seslerine inat ağlamıyorlardı. Bu onların en yakın oldukları ve ne olursa olsun en yakınları kalacakları anda; gözlerinden süzülenler, onları ebediyen birbirine mühürleyen tutkalları, saf, tertemiz, içten gelen bağlarının acı ile eriyen mühür mumlarından başka bir şey değildi. Birbirlerinin gözlerine hiçbir zaman un...