Karamolla

“Ruhunu yitirene ölüm de olsa ömür de olsa bir… Ölüm başa takılan kral tacı misali, ömür nefse takılan prangaların en sahicisi…”   Hayata bir sıfır yenik başlamış, doğduğunda attığı ilk çığlığın son olmayacağını bilememiş, yarası asla kapanmamış ama tövbenin gölgesinde soluklanıp, yüzünü aynalardan gizleyip kadere döndürmüş bir adam…               Annesinden kalan mektubun avuçlarına bıraktığı büy...