Kendüz

Hayatı idame ettiren (sürdüren), ihtiyaç kadarını karşılamak. Söz, eylemi kadar söylenmeli; aş, ihtiyaç kadar yenmeli; eşya, lüzumu (gerektiği) kadar itibar (değer) görmeli. İnsan boyutu içinden topluma, cemiyete, kurumlara, yakın çevreye, varlığa, yokluğa ait kurulmuş tüm yüklemleri çıkarır isek insana dair kalan ‘kendüz’ dür. Kendini ruhen var eden öz. Özünü bilen kendini bilir. Ama öz, yaşarken...