Kutsanmış Vahşet

"Kuşatılmış erdem ve kutsanmış vahşet arasında bir benlik damıtırken kişi, içine düşüp çıktığı çukurlardan yorulur; medeniyet dediğin, bu yorgunluğun kendisidir. Sanat kültürel bir atık antma tesisidir -onsuz medeniyet olmaz- çünkü hep pusudadır vahşet. Şiir de buralarda geziniyor işte, bir vicdan muhafızı gibi, içten içe (Üİ)."