Metanoia

Seni unutmak için yaptığım her hüzünlü merasim, kendimi unutmakla son buluyor. Ve her unuttuğumda kendimi, seni buluyorum canımdan ayıramadığım. Aşk konuşmaya başlıyor tam iki dünya arasında kaldığım o anda. Biraz güler gibi halime, biraz döver gibi kalbimi, hayalle gerçek arasında bir yerde acı acı vuruyor sözlerini yüzüme… Sihirli bir emanetim ben yeryüzünde... Kıpkırmızı kandır rengim... Ya vak...