Müjgan

Şimdi bir seçim yapmalıydı. Ya o ya da ondan geriye kalan ve çoktan alışmış olduğu yalnızlığı. Oysa kalan tüm hayatını yalnız geçirmek üzerine tasarlamıştı. Ne güzel de alışmıştı yalnızlığa. Sabahları aç karnına içtiği kahve artık dilinde o acı tadı bırakmıyordu. Otobüslerin tekli koltukları sanki hep onun için boş bırakılıyordu. İnsanların olmadığı tenha sokaklarda gezinirken arındığını hissediyo...