Nehir

Gecenin birinde yine nehre doğru yürüyordum ve yalnız olduğuma emindim. İçimden gelen sızıyla şarkılar söylüyor dile getiremediği duygu ve özlemleri daha taşa ve yıldızlara anlatmaya çalışıyordum. Birden ay ışığından beliren bir gölge gördüm önümde ve korkuya kapılıp taş kesildim olduğum yerde. On beş saniye kadar nefesimi tuttum ve korkunun zirvesini yaşadım. Benim burada olduğunu kim bilebilirdi...