Ötede

“Yeni Yol’da yürürken.. o tatlı baygın yüklenmeyi duyardınız. Lezzetler hiçbir zaman birbirini tekrarlamazdı. Dolmuş otobüsler “aşk ağırlığını” taşıyamazdı. Ne de olsa dünya araçlarıydı. Siz de “vasıtasız” geçer gider… kendi rüzgârınızla serinler gürler eserdiniz. “Hakikat bağlarında” meyperestlik neymiş anlardınız. Kadehler dolup boşalırdı. İç kahkahalarıyla çaylar çeşmeler yükselir taşardı; dery...